Beste vrienden en volgers,
Vanmorgen deelden we het ontbijtzaaltje met een luidruchtige Italiaanse familie (eigenlijk onnodig om dat luidruchtig extra te vermelden). Maar de cappuccino, de croissants, de taart en de verse tosti's met ham en kaas gingen er wel in. Onze B&B ligt een beetje aan de rand van Martina Franca. Het lijkt een boerderij of een buiten dat is opgeslokt door de oprukkende stad. Maar de tuin is beeldig.
Vandaag tuffen we door het golvende landschap richting Alberobello. Het is een prachtige route en er valt veel te genieten. Bochtige weggetjes, omzoomd door los gestapelde steenmuurtjes, met daarachter uitgestrekte olijfgaarden. En hier en daar een wijngaard. De wijnoogst is natuurlijk al geweest, en de nieuwe wijn ligt te rijpen in houten vaten, tot wij ze mogen proeven. De Faiano wijn komt van primitivo druiven uit Salento, hier in de buurt. Erg lekker en gewoon te koop bij de Jumbo.
De trullo Sofrano is een stuk groter dan die waar wij in logeren, deze heeft twee verdiepingen en is in de achttiende eeuw gebouwd voor een priester, die het blijkbaar allemaal kon betalen. Hier hebben we voor het eerst onze QR-passen nodig, maar we worden verder hartelijk verwelkomd in ietwat verhaspeld Nederlands. Het interieur laat nog iets zien hoe het was om hier te wonen in vroeger tijden.
De naam Alberobello is afgeleid van het Latijnse Silva Arboris Belli, dat verwijst naar de uitstrekte eikenbossen die hier vroeger groeiden.
Het plaatsje Ostuni heeft als bijnaam la città bianca. Alle huizen in het centro storico zijn witgekalkt. Blijkbaar zit de hele bevolking nog in Alberobello Allerheiligen te vieren, want het is hier uitgestorven. Het enige teken van leven is het feit dat overal aan de balkons de was hangt te drogen. Maar ook gewoon aan rekjes op straat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten