Beste vrienden en volgers,
Gewapend met handige verzameltickets gaan we de barokke kerken van Lecce bekijken.De binnenstad van
Lecce is een en al barok, behalve eigenlijk het castello Carlo V, dat
uit de renaissance stamt.
We wandelen door de
nauwe straatjes, met hier en daar prachtige palazzi en bezoeken
achtereenvolgens de Santa Chiara, de San Matteo, de Basilica di Santa
Croche en de Santa Irene. Barok is de tierelantijntjes stijl, met
bizarre krullen, rijk verguldsel en dikkige cherubijntjes.
.
Het is allemaal prachtig, en is een mooie uitdrukking van katholieke devotie. Die is hier overigens nog springlevend, gelet op deze affiches voor religieuze evenementen.
Als laatste mogen we
een kijkje nemen in het Museo Diocesano di Arte Sacra. Het bevat een
bonte verzameling relegiosa: een achtiende eeuws liedboek met teksten
in koeieletters en extra grote muzieknoten. Het boek werd hoog op een
standaard gezet, zodat iedere monnik mee kon lezen. Tegenwoordig zou
je iedereen een tablet geven met een kopietje. Interessant zijn ook
de beelden van cartapesta, ofwel papier-machée. Dit is een
specialiteit van de streek.
Verder is er een
verzameling schilderijen met religieus onderwerp van artiesten van de
Napelse school, die hier in de zeventiende eeuw erg populair was. De
beroemde schilder Caravavaggio streek neer in Napels, en inspireerde
een stoet andere schilders. Niet allemaal met hetzelfde talent, maar
je kan niet alles hebben. Hier een mooie madonna met kind (van voor
de Napelse school).
Na al dat barokke
geweld nemen we nog een kijkje in het Castello Carlo V. Deze Carlo is
niemand minder dan onze Karel de Vijfde. Het kasteel is een
uitbreiding van de sterkte die er al in de twaalfde eeuw was. Op het
piazza d’Armi kan je nog de opgegraven resten zien van eerdere
bebouwingen. Karel de vijfde was hier overigens om tegen de Saracenen
en de Moren te bakkeleien.
Lecce bestond al in
de Romeinse tijd en heette toen Lupiae. Begin 1900 is in hartje
centrum het Amphitheater teruggevonden. Het ligt grotendeels onder de
huidige bebouwing, waaronder een barokke kerk. Pal ernaast staat de
pilaar die het einde van de oude Romeinse weg Via Appia aangeeft. Dat
eindpunt is in Brindisi, maar de pilaar is hier terecht gekomen.
We rusten we nog even uit in de giardini pubblici Guiseppe Garibaldi, een mooi kalm stadspark met palmen en naaldbomen, en natuurlijk een mooi beeld van Garibaldi zelf.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten