Parco delle Murgia Materana en Salvador Dalí in Matera

 

Beste vrienden en volgers,

Gisteren hadden we een ongelukje, dat evenwel goed afliep. Marca liet het ligbad vollopen met water en goot er een hele fles zeep in alvorens plaats te nemen en de jacuzzi-installatie in te schakelen. Binnen een mum van tijd zat ze als Adèle Bloemendaal in de Bros-reclame in een steeds dikker wordende laag schuim, die haar snel boven het hoofd groeide. ‘Nee, daar zie je niets van’ zei ik terwijl ik lachend een foto van het geheel nam. Maar de foto is toch onder embargo geplaatst. Rest jullie een schamel plaatje van de douchecabine waar ik het overtollige schuim heen geschoffeld heb.

Bij het ontbijt eten de Italianen alleen maar zoetigheid: croissants gevuld met crême, broodjes met dik jam en taart. Maar in dit internationale Locanda di San Martino kun je ook een ‘plain’ croissant krijgen, die je met wat lekkere ham naar binnen werkt. En cappuccino is de natuurlijk universele godendrank om de dag mee te beginnen.

We wandelen door de Sasso Barisano naar de ingang van het parco delle Murgia Materana. Daar loopt een wandelpad door het ravijn dat de Torrente Gravina in de rotsen heeft uitgeslepen. Het voert naar een Belvedere, van waaraf je prachtig uitzicht hebt op Matera. Het ruige landschap maakt grote indruk op ons, en zal dat ook gedaan hebben op de eerste bewoners die hier duizenden jaren geleden arriveerden, en ook op de Middeleeuwers die hier de rotskerken uitgroeven.

Het druilerige weer van vanmorgen weerhoudt ons van al te veel zweten. Maar het is klimmen en klauteren. Als het hier ‘s zomers echt warm is, wil je hier niet zijn.

Tegen twaalven komt de zon even lekker door. De doffe kleur van het tufsteen van Matera komt meteen tot leven en gloeit goudgeel op. Even later beginnen alle kerkklokken van Matera te klepperen en weergalmen in het ravijn. De fluitende vogels zijn er even stil van. Een prachtige wandeling.

‘s Middags brengen we een bezoek aan de Dalí tentoonstelling La Persistenza degli Oposti. Voor de gelegenheid zijn de grotkerk Madonna della Virtú, het naastgelegen klooster en de San Nicola dei Greci omgetoverd tot expositieruimte. Wij wisten niet dat Dalí ook aan beeldhouwen heeft gedaan, maar we zijn inmiddels op andere gedachten gekomen! 

De kunstwerken zijn gegroepeerd rond vier thema’s: tijd, harde buitenkant vs zachte binnenkant, religie en metamorphosen. Dalí’s kunst staat bol van de symboliek, die voor ons niet altijd helemaal te volgen is. Gelukkig is er ook een grote esthetische component, die intuitïef genoten kan worden.

Danig verzadigd lopen we terug over de boulevard die uitkijkt op het ravijn van de Gravina. Deze boulevard is nog aangelegd onder het bewind van Mussolini.

Dan lopen we de via Fiorentini in richting onze Locanda San Martino. We gaan de koffers inpakken, want morgen rijden we naar Bari voor de terugvlucht naar Nederland. Beste vrienden en volgers, bedankt weer voor het lezen van dit blog, en graag tot een volgende keer. In het niet onwaarschijnlijke geval van nadruppelende wederwaardigheden kan nog een addendum volgen. Ciao!